کدام 6 وسیله آشپزخانه را باید دور بریزید؟

ما اغلب ابزار آشپزخانه را برای سال ها، حتی دهه ها، از روی عادت یا ارزش احساسی نگه می داریم. آن قاشق چوبی قابل اعتماد مادربزرگ یا اولین ماهیتابه نچسبی که تا به حال خریده اید می تواند غیر قابل تعویض باشد. با این حال، این پیوست هزینه پنهانی دارد که ایمنی آشپزخانه و عملکرد آشپزی را به خطر می اندازد. حقیقت این است که قدیمی شدن ظروف آشپزخانه فقط ناکارآمد نیست. می تواند خطرات شیمیایی، باکتریایی و فیزیکی جدی را وارد غذای شما کند. پلاستیک های قدیمی می توانند ترکیبات مضر را شسته، چوب های ترک خورده می توانند باکتری های خطرناکی را در خود جای دهند، و پوشش های تخریب شده می توانند در وعده های غذایی شما پوسته پوسته شوند. این راهنما چارچوب ارزیابی دقیقی را بر اساس استانداردهای سرآشپز حرفه ای و علم ایمنی غذا ارائه می دهد تا به شما در ممیزی ابزارهای خود کمک کند. شما یاد خواهید گرفت که شناسایی کنید کدام اقلام را دور بیندازید و چگونه سرمایه گذاری های هوشمندانه تر و ایمن تر در زرادخانه آشپزی خود انجام دهید.

خوراکی های کلیدی

• اول ایمنی: حذف مواردی که خطرات فیزیکی فوری دارند (برس های سیمی) یا خطرات شیمیایی (نچسب تخریب شده) را در اولویت قرار دهید.

• بهره وری: جایگزینی ابزارهای کسل کننده یا تاب دار به طور قابل توجهی زمان آماده سازی و ضایعات غذا را کاهش می دهد.

• مسائل مواد: انتقال از پلاستیک‌های واکنش‌پذیر و چوب به مواد بی‌اثر مانند فولاد ضد زنگ یا سیلیکون، ROI طولانی‌مدت بهتری را ارائه می‌دهد.

• قانون 'One-In, One-Out': از این ممیزی برای توجیه سرمایه گذاری در ظروف آشپزخانه با کیفیت بالاتر و چند منظوره استفاده کنید.

1. چارچوب حسابرسی: 4 لنز برای ارزیابی ظروف آشپزخانه شما

قبل از اینکه شروع به تمیز کردن کشوها و کابینت کنید، به داشتن یک سیستم واضح و عینی کمک می کند. آشپزخانه های حرفه ای بر اساس اصول ایمنی، بهداشت و کارایی کار می کنند. با استفاده از این چهار لنز حیاتی می توانید همان منطق را در خانه اعمال کنید. این چارچوب فراتر از مرتب کردن ساده است و فرآیند را به یک ارزیابی استراتژیک از دارایی های آشپزی شما تبدیل می کند.

لنز ایمنی

این مهم ترین آزمون است. از خود بپرسید: آیا این ابزار خطر آسیب فیزیکی یا آلودگی شیمیایی را به همراه دارد؟ خطرات فیزیکی اغلب آشکار است، مانند یک چاقوی با دسته شل یا یک کاسه سرامیکی خرد شده که می‌تواند خرده‌ها را از بین ببرد. خطرات شیمیایی ظریف تر هستند. آن‌ها شامل پوشش‌های نچسب تخریب‌شده‌ای هستند که مواد پر و پلی‌فلوئوروآلکیل (PFAS) مانند PFOA یا پلاستیک‌های قدیمی شسته‌شونده بیسفنول A (BPA) و سایر مختل‌کننده‌های غدد درون ریز را آزاد می‌کنند. هر موردی که لنز ایمنی خراب شود باید اولویت اصلی شما برای حذف باشد.

لنز بهداشتی

ابزار تمیز ابزاری مطمئن است. لنز بهداشتی بر ساختار و مواد یک آیتم تمرکز می کند. آیا می توان آن را به طور کامل ضد عفونی کرد؟ خراش های عمیق در تخته برش پلاستیکی، شکاف در قاشق چوبی، یا نقاط زنگ زدگی روی ورقه پخت، شکاف های میکروسکوپی ایجاد می کنند. این مناطق به «هتل‌های باکتریایی» تبدیل می‌شوند که در آن پاتوژن‌هایی مانند سالمونلا و E. coli می‌توانند مستعمره شوند و حتی از شستشوی شدید جان سالم به در ببرند. اگر ابزاری دارای سازش‌های ساختاری باشد که از ضدعفونی‌سازی مناسب جلوگیری می‌کند، این یک مسئولیت است.

لنز پرفورمنس

ابزار آشپزخانه شما باید زندگی شما را آسان تر کند نه سخت تر. لنز عملکرد عملکرد را ارزیابی می کند. آیا ابزار همچنان کار خود را با دقت و سهولت انجام می دهد؟ یک چاقوی کسل کننده شما را مجبور به اعمال فشار بیش از حد می کند و خطر لغزش را افزایش می دهد. کاردک تاب خورده نمی تواند به طور تمیز زیر غذا قرار گیرد و آن را در هم بپاشد. لایه بردار که رد می شود و نیاز به پاس های متعدد دارد، ناکارآمد است. اگر متوجه شدید که در حال توسعه 'راهکارها' برای استفاده از یک ابزار هستید، عملکرد آن به خطر می افتد و زمان جایگزینی آن فرا رسیده است.

لنز TCO (هزینه کل مالکیت).

این لنز شما را تشویق می کند که مانند یک CFO برای آشپزخانه خود فکر کنید. برچسب قیمت اولیه یک ابزار تنها بخشی از هزینه آن است. هزینه کل مالکیت شامل زمان، تلاش و هزینه ای است که برای نگهداری و استفاده از آن در طول عمر آن صرف شده است. به عنوان مثال، آیا زمانی که صرف تمیز کردن یک ماهیتابه خراب و ارزان می‌کنید بیشتر از هزینه یک ظرف بادوام و آسان برای تمیز کردن است؟ آیا هزینه تیز کردن مکرر یک چاقوی بی کیفیت بیشتر از سرمایه گذاری روی چاقویی است که لبه آن را حفظ می کند؟ اغلب، یک خرید اولیه با کیفیت بالاتر در دراز مدت باعث صرفه جویی در هزینه و ناامیدی شما می شود.

2. 'بیگ 6': ابزار آشپزخانه برای پرتاب فوری

با استفاده از چارچوب بالا، دسته های خاصی از ظروف آشپزخانه به طور مداوم در آزمون مردود می شوند. این شش مورد در آشپزخانه های خانگی رایج هستند اما خطرات قابل توجهی برای سلامتی و کارایی آشپزی شما به همراه دارند. حذف آنها یکی از سریع ترین راه ها برای ارتقای ایمنی و عملکرد آشپزخانه شما است.

ظروف نچسب خش دار

خطر: راحتی تابه های نچسب ناشی از یک پوشش شیمیایی است که اغلب نوعی PFAS است. هنگامی که این پوشش خراشیده می شود یا شروع به پوسته شدن می کند، می تواند در غذای شما پوسته پوسته شود. نگران‌کننده‌تر، وقتی بیش از حد گرم می‌شود، پوشش‌های آسیب‌دیده می‌توانند بخارات سمی را آزاد کنند که با مشکلات سلامتی مرتبط است. هنگامی که یکپارچگی سطح از بین رفت، تابه دیگر برای پخت و پز ایمن نیست.

جایگزینی: برای طول عمر و ایمنی بالاتر، روی تابه های فولادی ضد زنگ درجه یک یا چدن چاشنی شده سرمایه گذاری کنید. فولاد ضد زنگ برای جوشاندن عالی است و واکنشی ندارد، در حالی که یک تابه چدنی خوش طعم، سطح طبیعی نچسب ایجاد می کند که با استفاده بهبود می یابد. هر دو اسب کار بادوامی هستند که با مراقبت مناسب می توانند یک عمر دوام بیاورند.

قاشق و تخته چوبی تاب خورده یا ترک خورده

خطر: چوب یک ماده متخلخل است. در حالی که دارای برخی خواص ضد میکروبی طبیعی است، ترک های عمیق، شکاف ها یا تاب برداشتن، پناهگاه های امنی برای باکتری ها ایجاد می کند. رطوبت در این شکاف‌ها محبوس می‌شود و صابون و آب داغ نمی‌توانند به اندازه کافی عمیق به آن‌ها نفوذ کنند تا آنها را ضدعفونی کند. این منجر به خطرات آلودگی متقابل می شود. علاوه بر این، یک قاشق خرد شده می تواند تکه های چوب را در غذای شما باقی بگذارد.

جایگزینی: برای تخته های برش، پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) را برای سطح غیر متخلخل آن در نظر بگیرید، که به راحتی ضدعفونی می شود. برای یک گزینه برتر، با منبع پایدار، چوب‌های سخت دانه نهایی تا حدی خود ترمیم‌شونده و نسبت به لبه‌های چاقو مهربان‌تر هستند. برای قاشق و کفگیر، سیلیکون یا فولاد ضد زنگ گزینه های بهداشتی برتر هستند.

برس های گریل سیمی

خطر: این یک خطر فیزیکی مستقیم است. با گذشت زمان، موهای فلزی برس گریل سیمی می توانند شل شده، شکسته شوند و به رنده های گریل بچسبند. آنها کوچک هستند و به سختی دیده می شوند. اگر یکی از این موها به غذا بچسبد و بلعیده شود، می‌تواند باعث آسیب شدید داخلی شود که اغلب به جراحی اورژانسی نیاز دارد. این خطر به اندازه‌ای قابل توجه است که بسیاری از کارشناسان ایمنی مواد غذایی به طور کامل از استفاده از آنها خودداری می‌کنند.

جایگزینی: جایگزین های امن تر فراوان است. به دنبال برس های بدون موی سیم پیچ، خراش های چوبی که به مرور زمان با گریل های گریل شما مطابقت دارند یا سنگ های پوکه سنگین طراحی شده برای تمیز کردن گریل باشید. یک توپ ورقه‌ای از فویل آلومینیومی که با انبر نگه داشته می‌شود نیز به خوبی کار می‌کند.

ظروف پلاستیکی آسیب دیده در اثر حرارت

خطر: بسیاری از کاردک‌ها، قاشق‌ها و چرخ‌کننده‌های پلاستیکی معمولی برای گرمای زیاد طراحی نشده‌اند. شما اغلب می توانید شواهد را ببینید: نوک های ذوب شده، تغییر رنگ و ظاهر فرسوده. طبق تحقیقات مؤسساتی مانند مؤسسه فدرال ارزیابی ریسک آلمان، پلاستیک‌ها می‌توانند ترکیبات شیمیایی به نام الیگومرها را در دمای بالای 70 درجه سانتی‌گراد (158 درجه فارنهایت) شسته شوند. این ترکیبات با مشکلات بالقوه سلامتی مرتبط هستند. هر ظروف پلاستیکی که علائم ذوب شدن یا استرس گرمایی را نشان دهد در معرض خطر است.

جایگزینی: به ظروف ساخته شده از سیلیکون مقاوم در برابر حرارت بالا ارتقا دهید. به دنبال محصولاتی باشید که دارای حداقل دمای 450 درجه فارنهایت (232 درجه سانتیگراد) هستند. آنها انعطاف پذیر هستند، ظروف آشپزی را خراش نمی دهند، و در دمای بالا پایدار می مانند. فولاد ضد زنگ یکی دیگر از گزینه های عالی و بادوام است.

چاقوهای کسل کننده یا 'یکبار مصرف'.

خطر: یک چاقوی کسل کننده به مراتب خطرناک تر از یک چاقوی تیز است. یک تیغه تیز با کمترین تلاش از طریق غذا بریده می شود. تیغه کسل کننده نیاز به فشار قابل توجهی به سمت پایین دارد که احتمال لیز خوردن چاقو از روی غذا و در دست شما را افزایش می دهد و باعث پارگی های جدی می شود. چاقوهای ارزان قیمت «یکبار مصرف» به خصوص مشکل ساز هستند، زیرا لبه های آن ها حفظ نشده است و اغلب برای تیز کردن مناسب طراحی نشده اند.

جایگزین: نیازی به یک چاقو بزرگ ندارید. یک چاقوی سرآشپز با کیفیت بالا و کربن بالا می تواند حدود 90 درصد از کارهای برش شما را انجام دهد. برای تعادل و دوام بهتر به دنبال ساختاری با رنگ کامل (جایی که فلز تیغه از طریق دسته امتداد می یابد) باشید.

ذخیره سازی پلاستیک نامتناسب یا تاب دار

خطر: یک کشوی پر از ظروف پلاستیکی بدون درب همسان، یک منبع رایج ناراحتی آشپزخانه است. اما فراتر از شلوغی، ظروف تابیده یا بی کیفیت دو خطر را به همراه دارند. اول، یک مهر و موم ضعیف اجازه می دهد تا هوا وارد شود، فاسد شدن غذا را تسریع می کند و منجر به ضایعات می شود. دوم، گرم کردن غذا در ظروف پلاستیکی غیر ایمن یا خراشیده می‌تواند باعث مهاجرت مواد شیمیایی از پلاستیک به داخل غذا شود.

جایگزینی: روی مجموعه ای از ظروف شیشه ای بوروسیلیکات سرمایه گذاری کنید. این نوع شیشه در برابر شوک حرارتی مقاوم است، به این معنی که می تواند بدون شکستگی از یخچال به مایکروویو یا فر برود. آنها دارای درب های قفل کننده بدون BPA هستند که طراوت را تضمین می کند و از نشتی جلوگیری می کند. شیشه غیر متخلخل است و بو یا لکه غذا را جذب نمی کند.

3. فراتر از فهرست: ارزیابی TCO و ROI در ارتقاء ظروف آشپزخانه

پاکسازی ابزارهای ناامن و ناکارآمد اولین قدم است. مورد بعدی انتخاب هوشمندانه جایگزین است. این بدان معنی است که طرز فکر خود را از خرید اقلام ارزان قیمت و دور ریختنی به سرمایه گذاری در بادوام و با کارایی بالا تغییر دهید. ظروف آشپزخانه . درک کل هزینه مالکیت (TCO) و بازده سرمایه گذاری (ROI) کلیدی است.

دوام در مقابل نقطه قیمت

وسوسه شدن توسط یک تابه نچسب 30 دلاری آسان است. با این حال، اگر آن تابه خراشیده شود و هر دو سال یکبار نیاز به تعویض داشته باشد، هزینه طولانی مدت آن بسیار بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنید. از طرف دیگر، یک تابه استیل 100 دلاری می تواند 20 سال یا بیشتر دوام بیاورد. یک تحلیل ساده حکمت مالی سرمایه گذاری در کیفیت را نشان می دهد. تابه

متریک	نچسب ارزان قیمت	استیل ضد زنگ با کیفیت
هزینه اولیه	30 دلار	100 دلار
میانگین طول عمر	2 سال	20+ سال
تعویض بیش از 20 سال	9	0
کل هزینه 20 ساله	300 دلار (اولیه + 9 تعویض)	100 دلار

این محاسبه ساده نشان می‌دهد که کالای با قیمت بالاتر در طول زمان گزینه ارزان‌تری است و با طول عمر، بازگشت سرمایه بهتری را ارائه می‌دهد.

مزیت 'Multi-Tasker'.

ابزارهای جایزه سرآشپزهای حرفه ای که می توانند چندین عملکرد را انجام دهند. این رویکرد کارایی را به حداکثر می رساند و درهم و برهمی را به حداقل می رساند. کشوهای آشپزخانه شما املاک و مستغلات اصلی هستند. پر کردن آنها با ابزارهای یکبار مصرف مانند برش تخم مرغ، پیتر آووکادو و برش موز ناکارآمد است. یک چاقوی سرآشپز خوش تراش می تواند تمام این وظایف و موارد دیگر را انجام دهد. با حذف unitaskers، فضای ارزشمندی را به دست می آورید و فرآیند پخت و پز خود را ساده می کنید. روی دستیابی به ابزارهای اصلی که تطبیق پذیری را ارائه می دهند تمرکز کنید: یک چاقوی خوب، مجموعه ای محکم از انبرها، یک تابه بادوام و یک اجاق هلندی قابل اعتماد.

الزامات تعمیر و نگهداری

زمان یک منبع ارزشمند است. 'هزینه زمان' نگهداری ابزار آشپزخانه شما بخش مهمی از TCO آنها است. ابزارهایی که قابل شستشو در ماشین ظرفشویی نیستند، نیاز به تیز کردن مکرر یا تخصصی دارند یا نیاز به جابجایی ظریف دارند، به حجم کاری شما می افزایند. هنگام انتخاب جایگزین، نیازهای تعمیر و نگهداری آنها را در نظر بگیرید. فولاد ضد زنگ، سیلیکون و شیشه عموماً کم تعمیر و نگهداری هستند و قابل شستشو در ماشین ظرفشویی هستند. در حالی که چدن های چدنی و چدنی با کربن بالا به مراقبت خاصی نیاز دارند، عملکردی که ارائه می دهند اغلب تلاش آشپزهای جدی را توجیه می کند. سود عملکرد را در مقابل تعهد زمانی بسنجید.

4. استراتژی پیاده سازی: نحوه حذف تدریجی و ارتقاء سطح

دانستن اینکه چه چیزی را دور بریزید یک چیز است. در واقع انجام آن کار دیگری است. یک رویکرد ساختاریافته می تواند فرآیند را کمتر دلهره آور و موثرتر کند. این مراحل را دنبال کنید تا به طور سیستماتیک وسایل قدیمی را حذف کنید و آشپزخانه خود را ارتقا دهید.

روش 'جعبه قرمز'.

این یک تکنیک ساده اما قدرتمند برای شناسایی ابزارهایی است که واقعاً از آنها استفاده نمی کنید. یک جعبه یدکی پیدا کنید و روی آن برچسب 'جعبه قرمز' بزنید. از کشوهای خود عبور کنید و ابزارهای مشکوک یا به ندرت مورد استفاده را داخل آن قرار دهید. این می تواند آن ابزار عجیب و غریبی باشد که با یک هوس خریده اید یا یک کاردک تکراری. جعبه را در کمد یا انباری قرار دهید. اگر متوجه نشدید که نیازی به بازیابی یک مورد از جعبه ظرف 30 روز ندارید، پاسخ خود را دارید. آن اقلام کاندیدای اصلی برای اهدا (در صورت وضعیت خوب) یا دفع هستند.

اولویت بندی جایگزین ها

لازم نیست همه چیز را به یکباره تعویض کنید. یک رویکرد سطحی، فرآیند را قابل مدیریت تر و مقرون به صرفه تر می کند. سرمایه گذاری اولیه خود را در جایی متمرکز کنید که بیشترین تأثیر را بر ایمنی و استفاده روزانه خواهد داشت.

1. سطح 1: سطوح با تماس بالا. با تعویض اقلامی که مستقیماً غذای شما را برای مدت طولانی لمس می کنند، به خصوص در زیر گرما شروع کنید. این شامل ماهیتابه اصلی و تخته برش پر استفاده شما می شود. این ارتقاء فوراً فواید سلامت و ایمنی را ارائه می دهد.

2. ردیف 2: ابزارهای دستی اولیه. بعد، روی ابزارهایی که هر روز استفاده می کنید تمرکز کنید. این احتمالاً چاقوی سرآشپز شما، مجموعه ای انبر و چند کفگیر با حرارت زیاد است. ارتقاء آنها به طور چشمگیری کارایی و لذت آشپزی روزانه شما را بهبود می بخشد.

3. ردیف 3: ابزارهای ثانویه و تخصصی. در نهایت به مواردی که کمتر استفاده می شوند اشاره کنید. این می تواند شامل ورقه های پخت، ظروف نگهداری مواد غذایی، یا همزن باشد. شما می توانید این موارد را تا جایی که بودجه شما اجازه می دهد جایگزین کنید.

دفع مسئولانه

هنگامی که تصمیم گرفتید از شر چه چیزی خلاص شوید، مهم است که آن را مسئولانه دفع کنید. همه چیز نباید مستقیماً به محل دفن زباله برود.

• فلز: اقلامی مانند تابه های فولادی ضد زنگ قدیمی، چاقوها و ظروف فلزی اغلب می توانند به عنوان فلز قراضه بازیافت شوند. برای دستورالعمل ها با ارائه دهنده مدیریت زباله محلی خود تماس بگیرید.

• -

پلاستیک:

• ابزارهای پلاستیکی تخریب شده و ذوب شده به طور کلی قابل بازیافت نیستند و باید در سطل زباله بروند. همین امر در مورد اکثر ظروف نچسب نیز صدق می کند، زیرا روکش ها جریان بازیافت را آلوده می کنند.

• چوب: قاشق ها و تخته های چوبی تصفیه نشده را می توان در صورت شکستن به قطعات کوچکتر کمپوست کرد. با این حال، اگر آنها را با لاک یا لکه درمان کنید، باید آنها را در سطل زباله انداخت.

• اهدا: اگر ابزاری هنوز در شرایط ایمن و قابل استفاده است، اما به سادگی در حال ارتقا یا تمیز کردن هستید، آن را به یک موسسه خیریه محلی یا فروشگاه صرفه جویی در نظر بگیرید.

نتیجه گیری

انجام ممیزی کامل از ابزار آشپزخانه شما چیزی بیش از بی نظمی است. این یک تمرین حیاتی برای افزایش سلامت و کارایی آشپزی خانه شما است. با حذف مواردی که خطرات شیمیایی، باکتریایی یا فیزیکی دارند، محیط امن تری برای تهیه غذا ایجاد می کنید. با جایگزینی ابزارهای ناکارآمد و فرسوده با جایگزین های بادوام و با کارایی بالا، در زمان صرفه جویی می کنید، ضایعات غذا را کاهش می دهید و آشپزی را به تجربه لذت بخشی تبدیل می کنید. ما شما را تشویق می کنیم که ظروف آشپزخانه را نه به عنوان یک هزینه یکبار مصرف، بلکه به عنوان یک سرمایه گذاری بلندمدت برای رفاه خود و کیفیت غذاهایی که ایجاد می کنید نگاه کنید. امروز 15 دقیقه وقت بگذارید تا کابینت های خود را باز کنید و یک ممیزی ایمنی انجام دهید. سلامتی و آشپزی شما به خاطر آن از شما سپاسگزار خواهد بود.

سوالات متداول

س: آیا می توانم یک تابه نچسب خراشیده را تعمیر کنم؟

پاسخ: به طور کلی، خیر. روکش مجدد یک تابه نچسب شامل برداشتن پوشش قدیمی و اعمال پوشش جدید با استفاده از تجهیزات صنعتی تخصصی و حرارت زیاد است. این گزینه ایمن یا عملی در سطح مصرف کننده نیست. هنگامی که یک پوشش نچسب به طور قابل توجهی خراشیده شده یا پوسته پوسته می شود، تابه در معرض خطر قرار می گیرد و باید به طور مسئولانه دور انداخته شود تا از بلعیده شدن پوشش یا انتشار دود جلوگیری شود.

س: هر چند وقت یک بار باید اسفنج های آشپزخانه خود را تعویض کنم؟

پاسخ: اسفنج های آشپزخانه به دلیل نگهداری باکتری ها بدنام هستند. برای بهداشت مطلوب، باید هر یک تا دو هفته یکبار آنها را تعویض کنید. در حالی که مایکروویو کردن یک اسفنج مرطوب به مدت یک دقیقه می تواند درصد قابل توجهی از باکتری ها را از بین ببرد، همه عوامل بیماری زا را از بین نمی برد و ذرات غذای فیزیکی که باکتری ها از آنها تغذیه می کنند را حذف نمی کند. تعویض مکرر امن ترین عمل است.

س: آیا همه ظروف پلاستیکی خطرناک هستند؟

پاسخ: همه ظروف پلاستیکی خطرناک نیستند، اما ایمنی آنها به نوع پلاستیک و شرایط آن بستگی دارد. به دنبال ظروفی باشید که صراحتاً دارای برچسب «بدون BPA» و «ایمن برای مایکروویو» هستند. با این حال، حتی پلاستیک‌های ایمن نیز با گذشت زمان تخریب می‌شوند. اگر ظرفی به شدت خراشیده، لکه دار یا تاب خورده است، بهتر است آن را دور بیندازید، زیرا این خطرات می تواند خطر شستشوی شیمیایی و رشد باکتری را افزایش دهد.

س: ایمن ترین ماده برای تخته برش چیست؟

پاسخ: ایمن ترین مواد به اولویت های شما بستگی دارد. تخته های پلاستیکی پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) غیر متخلخل و قابل شستشو در ماشین ظرفشویی هستند و ضدعفونی شدن آنها را بسیار آسان می کند. تخته های چوب انتهایی برای سلامت چاقو عالی هستند و خواص ضد میکروبی طبیعی دارند، اما نیاز به شستشوی دستی و روغن کاری منظم دارند. برای اکثر خانه‌ها، داشتن تخته‌های پلاستیکی جداگانه و با کد رنگی برای گوشت خام و محصولات، یک استراتژی عالی برای جلوگیری از آلودگی متقابل است.